DE DIVINATIONE
414
Dodonaeae improbitatem historiis Graecis mandatam esse demiror. Quid minus mirum, quam illam monstruosissimam bestiam urnam evertisse, sortes dissipavisse ? Et negant historici Lacedaemoniis ullum ostentum hoc tristius accidisse. Nam illa praedicta Veientium, si lacus Albanus redundasset, isque in mare fluxisset, Romam perituram; si repressus esset, Veios ** ita aqua
perara, hoc ex glossemate. Vox mirum post minus excidit in Cod. P. propter similitudinem literarum. Ad scriptionem monstruosissimamv . Nol- ten. Lex. Antibarb. p. 115. Cellar. Orthogr. Lat. p. 291. ibiq. Harles.; Ern. ad Sueton. Calig. 10. ubi Bur- raannus edidit monstruosarum, Ern. et Wolf. monstrosarum. Ceterum recte monet Hott., hoc adiectivum h. 1. ad mores, non ad formam, esse referentium. In Cod. R. est monstruosam: in eodem mox sortem pro sortes. Tum P. dissipasse. Pro Simiae vero Cod. S. habet similiter: — idem in historiis—mandatum; mox omittit bestiam. Mr.
Monstruosissimam bestiam] Et illud est ab iisdem libris, vulgo monstro- sissimam. Gruter.
Et negant historici] Particulam et hic admirationem prodere cum con- temtu et irrisione ait Hott. Iaudatque Vechneri Hellenolex. II. 3. nimirum p. 423. Ed. Heusing., ubi est hoc exemplum ex Cic. Philipp. xn. 5. Et ad eum legatos de pace mittemus, qui pacis nuntios repudiavit ? Pro ostentum Cod. R. habet monstrum, quod ex c. 30. hic margini adseripserat aliquis, alter in contexta recepit. Vocem Lacedaemoniis non habet Cod. S. In seqq. omittit vocem Veios, eiusque loco habet non seq. Ita. Mr.
Ita aqua Albana deducta] Videtur hic aliquid deesse, si diligenter attendas. Lambinus.
Ita aqua Albana etc. ] Lambinus locum asterisco insignivit, sustuli, quod nihil variarent mss. et sententia belle cohaerere videretur. Grut.
Ita aqua Albana deducta] Ante voces liasce D. Lambinus astcriscum
posuit, quem sustulit Gruterus, quod ei sententia belle cohaerere videretur. At vir ille doctus memor non fuit eorum, quae dixerat Quintus lib. I. cap. 44. ex fatis enim Veientium tradit Veios capi non posse, dum lacus Albanus redundaret: et, si lacus emissus, lapsu et cursu suo ad mare profluxisset , perniciosum populo Romano; sin autem ita esset eductus, ut ad mare pervenire non posset, tum salutare nostris fore. Ex quo illa admirabilis a maioribus Albanae aquae facta deductio est. Haec omnia paucis refert Marcus : Illa, inquit, praedicta Veientium, si lacus Albanus redundasset, isque in mare fluxisset, Romam perituram; sin repressus esset, Veios: ita aqua Albana deducta. Ista quidem rectissime ; sed tum manifesto deest aliquid, quo fata illa causam non dedisse, cur aqua deduceretur Albana,contenderat noster. Hunc hiatum, nisi multum fallor, sic optime supplebis : Ita aqua Albana deducta. Aqua Albana deducta ad utilitatem agri suburbani, non ad arcem urbemque retinendam. Earun- dem vocum repetitio multas in veterum monumentis lacunas peperit. Dav.
Veios * * ita aqua Albana deducta] Lambinus asterisco notavit, aliquid ante ita deesse. Credo, quia verba praecedentia illa praedicta ipsi viderentur carere verbo, quocura cohaererent. Davisius locum refingere aggressus est. Mihi vero locum contemplanti in mentem venit, Ciceronem sic scripsisse : ISam illo praedicto Veientium, si lacus Albanus redundasset, isque in mare fluxisset, Romam perituram; si repressus esset, Veios, aqua Albana deducta. Ita aqua Albana deducta non ad