408
DE DIVINATIONE
potuit, lapideus dicitur factus? Postremo, quid simile habet passer annis ? Nam de angue illo , qui Sullae apparuit immolanti, utrumque memini, et Sullam, cum in expeditionem educturus esset, immolavisse, et anguem ab ara exstitisse, eoque die rem praeclare esse gestam, non haruspicis consilio, sed imperatoris.
81. Atque haec ostentorum genera mirabile nihil habent, 66 quae, cum facta sunt, tum ad coniecturam aliquam in
terpretatione revocantur: ut
qui id omittit Cod. R., vocem quod Cod. Cr. In Cod. M. est quid quod: errore in his vocibus solenni, orto ex scriptione quid. Mr.
quid simile habet passer annis?] Hottingero in voce annis neque casus satis placebat, et multo minus numerus: quare coniiciebat anni, probante Heynio ad Homer. Iliad. II. 305 : ubi Cicero Heynio Aristoteleam dubitationem ante oculos habuisse videtur, quae a Porphyrio servata est. Si, ait, narrationi inest rsgag, debet illud esse non in eo, quod passeres devorantur a serpente, verum in eo, quod serpens in lapidem mutatur. Mr.
fram de angue ilio etc.] Commode hunc locum ita explicat Hott.: „Neque vero est, quod ostentum memores de angue, qui Sullae immolanti apparuit, longe diversum quidem illud a superiori, atque mirabile nihil habens.* 4 Cod. S. habet augure pro angue. Mr.
Sullae apparuit immolanti] Vide lib. I. cap. 33. Dav.
cum in expeditionem educturus esset,] Cum verbum hic positum sit sine accusativo, coniiciat aliquis, ait Hott., Ciceronem scripsisse ut supra 1.33. cum in expeditionem exercitum educturus esset; eo magis, quod similes praecedentis vocis tractus facile videri possint alteram absumsisse. Sed tuetur librorum scriptionem usu Livii I. 23. Ea res ab stativis excivit Mettium. Ducit quam proxime ad hostem potest: ubi vid.j* Drakenb. T. I. p. 184. sq. ed. Stuttg. Ait ibi Drak.hanc locutionem Livio in deliciis fui?se. Nimirum fuit
illa tritici grana m os pueri
haec loquendi ratio militaris: in re autem militari quae facile intelli- guntur, omitti et subaudiri solent. Eadem ratio est in verbo movere, quo ipse Cicero utitur sine accusativo ad Att. ix. 1. prc. postquam ille Canusio moverat. Mr.
cum in expeditionem] Cod. R. omittit cum. Eius loco Cod. P. habet quin. Quod dioit h. 1. exstitisse , supra I. 33. dixit: ab infima ara subito anguis em erger et. Pergit Cod R. eoque die rem praeclaram esse gest am : quod est correctoris, qui non reputaret, verbo gerendi, si de re militari vel pugna ponitur, addi solere adverbium. Mr.
haec ostentorum genera] Cod.R. a pr. m. genere : sed supra lin. a. Ern. post v. habent puncto minore distinxit : minus bene; nam quae respondere debet px-aecedenti haec. Mr.
ad coniecturam ali quum interpretatione revocantur] Vulgo aliqua. Ego vero dudum conieci aliquam: quod cum iam auctoiatate Cod. M. confirmatum videam, recipere non dubitavi. Quid enim? nonne aliqua ad v. interpretatione plane otiosum est ? Multo jcerte melius dicitur ad coniecturam aliquam i, e. ut aliquid, qualecunque: sit, inde ] coniicia- tur. Quid ? quod facillime litera m a prima pi’Oximae vocis syllaba absorberi potuit, vel lineola literae a imposita evanescere. In Cod. Cr. scribitur revocarentur. Mr.
revocantur] Malim vocantur: re nasci potuit e finali verbi praecedentis. Ern. Non displicet Hottin- gevo Ernesti coniectura: sed tamen