LIBER II, SI.

401 )

Midae congesta; aut apes, quas dixisti in labris Platonis consedisse pueri, non tam mirabilia sint, quam coniecta belle: quae tamen vel ipsa falsa esse, vel ea, quae praedicta sunt, fortuito cecidisse potuerunt. De ipso Roscio potest illud quidem esse falsum, ut circumliga­tus fuerit angui: sed, ut in cunis fuerit anguis, non

saepius ait poni composita loco sim­plicium. Poterat autem laudare Orat, pro Domo 6. 15. quae, quamvis spu­ria, habet tamen in plerisque colo­rem Ciceronianum: ibi vero est: nonnulli autem illant rem ad con­tecturam revocabant. Simili­ter est de Finn. II. 13.43. Herillus autem ad scientiam omnia revo­cans etc. Cod. S. habet tritici ge­nera. Mr.

Midae Platonis Roscio ] Supra lib. I. cap. 36. Dav.

Midae] Cod. R. nude. Quam saepe ex mi ortum sit nu, non est quod do­ceam. Similiter ex ni factum esse m monet Scioppius de Arte Critica p. 51. ed. Amst. 1662. Clericus de Arte Critica T. II. p. 51. sq. ed. Amst. 1700.8. Pro aut apes Codd. R. et L. c. habent ut apes. R. labiis pro labris ; sed illa forma noster non usus esse videtur. Pro dixisti scribi vole­bat Goerenz.ad Cic. de Finn. II. 3.10. dixti. Verum est, non abhorret Cicero ab hac forma, et duos ex suis Codd. ait habere Goerenzius dixti. Sed in plurimorum librorum consensu equi­dem a consueta scriptione non reces­serim. Ceterum G. male ita laudat locum nostrum apes eas , quas dixi­sti. Vocem belle omittit Cod. Cr. In Codd.M.L. c. est coniectabilia: quae ut in Co. Vi. b.: in Cod. R. coniecturabilia, quae tum vel etc. Pro vel ea quae e.'t vel ut in Cod. U. Edd. Asc. 1. 2. Crat. Herw. (sed hae duae nostram lectionem habent in varr. lectt.); in Edd. Car. Steph. Sturm. Aid. Boul. Lamb. Goth. Brut.Sylb. vel illa quae . Illam le­ctionem ex c. 21. suspicatur Hott. ubi est sic evenire , ut praedicta sunt: sed eam hic locum non habere, recte monet. In Cod. L. b. est vel ea ut. Mr.

Fortuito cecidisse] Ita iidem no­stri aliorumque edd. vulgata lectio accidisse. Ex iisdem panllo ante pro illa reposuimus ea. quae indigna qui­dem sunt, ut moneantur, sed sciri oportet, ne minimum quidem apicem nobis mutatum, nisi fide membrana­rum, aut editionum nobilium. Grut.

Fortuito cecidisse] Balliol. acci­disse. Sic et Ven. 1471. aliique ve­teres editi. Sed vulgatam lectionem servant reliqui MSSti, nec eam ve­lim loco suo motam. Dav.

cecidisse ] Ita Codd. nostri omnes, itemque Edd. Rob. Steph. Verb. Dav. Grut. Ern. Oliv. Bip. Hott. Sch.; reli­quae accidisse. In Ed. Asc. 1. scri­bitur fortuitu pro fortuito; de qua re supra monuimus. Infra II. 52. est nihil ut fortuito cecidisse vi­deatur. Tuentur hi loci lectionem in libris de Legg. II. 13. 33. multa in­credibiliter vera cecidisse: ubi erat, qui coniiceret accidisse. V. ed. nostr. et Cr. p. 262. In proximis Cod. R. habet potest ille falsum esse. M. potest dici illud quidem esse fal­sum. Mr.

esse falsum , u t circumligatus fuerit angui,] Memorabilis est con­structio falsum est, ut : mirum est, ut-- : Ita supra: II, 2. Magnificum illud etiam, Romanisque hominibus gloriosum, ut Graecis de philoso­phia literis non egeant. K Quod nostro loco post falsum est, mirum est sequitur ut, convenit cum iis lo­cis, quibus Cicero scripsit verisimile est, ut: pro Rose. Amer. 41.121. inVerr. iv. 6.11. Quem imitatus La­ctantius de Ira dei 10,44. JSec enim verisimile, scripsit, ut minora et humilia regimen habeant, maiora et summa non habeant. Pro non tam est Cod. Oxon.E. et noster L.b. ha­bent non tamen est. Mr.