LIBER III. SECT. II. tl.
io 6
cum ex cavitate, infra a me rejicienda, et mollitie peculiari* fundamentis a veritate remotiffimis nitantur. VI. et VII. Nec defuerunt, qui fibi perfuaderent, nervos noftros, fi redii ince • cierent y inultum inde periclitaturos ; quod alii, ulterius adhuc progredi, ita explicarunt, ut illos ruptum iri, ft fecundum redlmn locarentur,' contenderent. Sed haec hypothefin nimis redolere, nemo non ftatim intelliget. Cur enim alii nervi retta progredientes via non rumpuntur ? Et cur - Veoaliuc , — - ptos eos non ropcrit? - VIII. Nonnulli naturam legibus, quas ipfi libi finxerant, adfiringere cupientes, eam fenfuum omnium principia ad unum reducere oportere , arroganter contenderunt. Cur autem hic potiffimum unum hocce principium, nec potius in eo loco, ubi altiflimae nervi optici origines verius forfan confluunt, quaeramus? IX. Eiusdem farinae et eorum opinio eft, quibus placuit, eo modo fpiritum viforium (quisquis ille fit) claufo attero ad alterum transportari; oculo enim attero claufo , alterius pupillam dilatari. Quod alii magis perfpicue rem proponentes ita interpretabantur, ut cum per foramen angufium aliquid cernere cogimur , aut per eandem re&am lineam, per quam ambo cernere nequeunt, ex ambobus fiat unus* Ad verum autem phaenomenon illuftrandum inepto fane ufi funt argumento r etenim hon ob conjunftionem ifiam, fed ob rerrotam lucis copiam ob- jefta per angufium foramen fpe&ata difiinfriora oculo apparentf hinc vel pueris notum, ipfum fplendidifiimi folis, per chartulae crafiiufculae fubtili acu faftum foramen afpecti, fulgorem adeo infringi, ut oculus levi hoc artificio fatis munitus fummi luminis vi impune fefe objiciat. X. Ipfi autem Güleno r), praeter id,
/ quod
*0 de nlu part. Libro XIV,