6
Mer/wropiu
otii
* WycftLoAt
t Ct-l fX/ty .
Synopsi* Jiac<*t/t*an. • . .
Boarntii
tfcsi^t&mzazt Ce^te/tutx-ttr/ •! i iiec-tt nVa tA *?&’<<• itz/lcex • ’ S/it^taen ei/xStz ? S¥a-6t?uz.tS*V ! ':.
•'. • \\
d^icAenetA^et^ dapsiJ ectietr^ d*lJU'-4sfac*licty\ |! t%?./ etd-att.tr. J StJiatsiciAtX
FAstSecatf.yjetA ,:
__ dnapiws
,jftcS/t*tticr • • f oabct ;
fi
V/yacctA. er*et SciautyCcctctteX .
. a/ttntt t/r^ t ; dAAt J-Cctire- • ji * /Vtis/ot-egpec* r Vg&itxStay . ;’
Fsodos. \t ■Wptciet'/.i-ee j|. wB/taam at «^|\, dieS? ^reaferttftF .sA/ti-CtCC-itt . {
_/ jEgeao.
dlitt/tHC/tt • •
FiAorvue, (J&dttx/tttv- • • L «Z?wAMv<r/ ■ f AthroolopJk
,Vete /ftgssu.tssL iSAtyc tV**yec et ?
Ewrhcmtfti^
,Spj_ /ntef iettex./
Emctturg
ihcpalns'
■- mM»'/*.
Habitatio. Solummodo iri radicibus paucarum plantarum, nunquam in alia parte occurrit inulinum, et quidem I. in radice inulae helenii, in qua Funke id detexit, et apte inulinum vocavit, Tromsdorjius minus apte alantinum et menyanthinum, Henry elecampum, Payenius dahlinum appellarunt. Continet radix inulae secundum analysin meam undecim partes in centum partibus, si radicem siccam, qualem pharmacopolae vendunt, adhibemus; quod etiam pro sequentibus valet. Verosimiliter etiam aliae species generis inulae inulinum continent, sed analyses nondum factae sunt. II. In radice anthemidis pyrethri detexit Johnius fere tres partes in centum partibus. III. In tuberibus helianthi tuberosi, quae planta ubique in hortis colitur, detexit Payenius fere qua- tuordecim partes. Haec radix bene ad calorem siccata tantam copiam continet. IV. In radicis cichorei intybi partibus centum detexi ante duos annos duodecim et dimidiam partem inulini. V. In radicis leon-
todontis taraxaci partibus centum detexi duodecim partes inulini. VI. In tuberibus georginae purpureae idem detexit Payenius. Res penitus singularis hic occurrit, nempe quantitas inulini in his radicibus contenti, variat, ita, ut in radice taraxaci et cichorei duobus vicibus ne vestigium inulini repererim: quod verosimiliter inde venit, quod inulinum progrediente aetate plantae ad formationem partium aliarum uti seminis et materiae lignosae radicis adhibetur. Quamobrem praesertim tales radices ad extractionem inulini adhibemus, quae vere effodiuntur. — Uti jam in praefatione dixi, plures chymici in pluribus plantis inulinum a se repertum esse dixerunt, uti in radice angelicae archange- licae Johnius , qui amylon, quod ex solutione, si refrigeratur, cadit, uti plures sequentium chymicorum pro inulino habuit: in radice col- chici autumnalis Pechierius et Caventou , in herba menyanthidis trifolia- tae Tromsdorjius , in radice senegae et sassaparillae Pechierius , in tuberibus solani tuberosi Braconnotius , in radice calami aromatici Johnius , in iridis florentinae radice Aug. Vegetius. Materias inulino similes re- perisse se dicunt multi chymici, qui ne inulinum quidem cognoverant: hae materiae sunt partim albumen, partim amylon, partim salia, par- lim materia caseosa seminum et aliae. Omnes has plantas non solum semel, sed saepius perscrutatus, quae operatio in omnibus, quae amylon continent, laboriosa est, ne vestigium quidem inulini inveni: quamobrem enumerationes has omnes falsas dico, admirorque, quam pauca diligentia et judicio nonnulli chymici rem pertractent. —
non
dt-tefeiS-ot/itts \
fl
Vee-tca/ntt S ! / ( t i/ei .'.(/at
ISuijaiiaA
editot/ttci tett.
Scodonia
( /CetA/te.cse-att. Prosopaiop/i
(SJtttCarAekx. . jj
AspUrUea cs?./
<sttz‘aytc-ec i/leot/en
-j
eferuz/aActtsj Scoria-.
A/txt iitt/ct/ . Lythritv.
Orthsj/Jth A&a-tc/acttet ffituemdae* ect (/tetarenez/a'. dtXrree/ee/ttt
i-//cc/dcda.
/Sc-t eA-er/ae/ct
tett-
Mesotype/.
V/iget/et l i de/reec/ittrtyf
Minoa
• AOtAts/ttijate
Ode/xiot
C Attettr/iA ydcacr.A
Siaruc-. JA/ecSteH>t%Act/ .
Lithojttye
<d/\/z/ti*At<c / rt