19
— 19 —
5. a 18 Oct. hor. mat. 8 ad 14 Nov. h. vesp. 4.
6. a 14 Nov. h. v. 4 ad finem 11 Dec.
7. ab init. 12 Dee. 1826 ad 8 Jan. 1827 hor. mat. 8.
8. ab 8 Jan. 1827 lior. mat. 8 ad 4 Febr. hor. vesp. 4.
9. a 4 Febr. h. v. 4. ad finem 3 Mart.
10. ab init. 4 Mart. ad 31 Mart. h. m. 8.
11. a 31 Mart. h. m. 8 ad 27 Apr. h. v. 4.
12. a 27 Apr. h. v. 4 ad finem 24 Maj.
13. ab init. 25 Maj. ad 21 Jun. h. m. 8.
14. a 21 Jun. h. m. 8 usque ad terminum observationum in imagines nostras translatarum.
§. 15. Inspecto hoc periodorum indice facile tempus propemodum invenies, quo quaeque Macula in imagines nostras translata in sole apparuerit. Nisi acutiorem imponere velis calculum, unius diei spatium fere 12 gradus A equatoris aequare scito. Nec expeditioris nec accuratioris calculi opus est exemplo. Sed monendum est, ita, si volueris, quamcunque observationem cum Maculis a Soemmerringio V. I. observatis posse comparari.
§. 16. In utraque imagine (Tab. I.) pleraeque Maculae tales sunt descriptae, quales, quando in obverso nobis solis hemisphaerio fere medio inter ortum et occasum conspiciebantur, apparuerunt adspectui. Sed quum nonnullis iisque continuis interdum diebus sol observari non potuisset ob tempestatis iniquitatem; quaedam aliae Maculae ex observationibus, ubi margini solis propiores erant, ratione quidem situs veri habita, in imaginem transferebantur. Ceterum observationes nunquam longiore quam octo dierum spatio (dico a 12 usque 19 Dec. 1826) interruptae sunt; quippe nostra patria urbs prae aliis Germaniae regionibus coelo sereno gaudere videtur. Contendere igitur possumus, quum per continuos tredecim certe dies in hemisphaerio ex terra viso Maculae morentur, nullam satis conspicuam a Soemmerringio V. I. observatam non esse. Itaque, si Macularum quarundam per plures periodos intermissum vides reditum, illas vere in sole non apparuisse, recte credis. Paucas vero quasdam et parvas Maculas, easque admodum mutabiles, nostro arbitrio omittebamus.
H