48
lamiris osseis, oblongis lateribus obliquis sibi invicem imbricatim squamarum ad instar impositis, harmonia unitis, intus cancellatis} obtegitur exterius lamina scierotices alba, fibrosa, quae supra marginem ejus anteriorem procedens corneam in circumferentia tota ad lineae latitudinem obducit, ligamentum annulare 4 ) flexile nigrescens ibi efformans, ita ut superficies corneae externa minor, quam interna evadat. Cornea parva, rotunda, multum convexa dimidium fere globi referens, in centro paulum tenuior quam in periplieria, lamellulis multis conflata.
Choroidea in fundo oculi tenuis, vasculis amplis, planiusculis contexta, pulla, in coronam ciliarem, ejusdem quam annulus osseus latitudinis transit; plicae ejus plurimae, subtilissimae, prope retinam incipientes in ciliares excurrunt processus, breves quidem, sed armillum efformantes ultra lineam latum, lentem arcte amplectentem. ■—■ Processus ciliares autem singuli e penicillis quasi vasculosis pigmento nigro tectis ejusque ope sibi invicem conglutinatis constant. Circulus ciliatis albidus telae cellulosae vasorumque ope adeo laxe cum sc-lerotica connectitur, ut disruptis illis tenerrimis vinculis, pone iridis et corneae margines, quae firmius paulo sibi invicem cohaerent, canalis sic dictus Fontanae formetur.
Iris multo Ynagis quam in quadrupedibus a choroidea diversa ac disterminata, planiuscula, ferruginea, posterius tegitur uvea atra propriam laminam constituente, ab iride facili negotio sine laceratione integra separabilis, 'quod in mammalibus raro succedit. Pupilla 5 ) perfecte rotunda, cantho oculi interno propior, valde mobilis plerumque interdiu ampla.
Nervus opticus gracilis, fundo oculi oblique inferne et externe accedens, 6 ) extremo in caudam planiusculam quasi angustatus penetrat in scler alicam, lacunam ibi habentem quinque lineas longam et unam vix latam. In oculi cavitate, tanquam stria alba angusta, a choroidea nigra
4 } Fusius descripsit hoc Kgamentum et ad mutationem convexitatis corneae facilitan- dam eum inservire autumat: Ev. Home. Phil. trans. Year 1796.
5) De ave quam pleriqüe auctores pro aquila ossifraga habent, ait Aristoteles
de animal, hist. Lib. IX cap. XXIII. 2. u i ' nd ^ ysu.og t’ * : <rn, xotl mftqgCtiTOli T ovg c ( pBcthi /. ovs ” Vocem iirccgysfiog Gaza per nubeculam, Scaliger per albuginem explicant; CI. Schneider autem iridis appendiculam ih avis hujus oculo Aristotelem indicasse suspicatur; neque tamen mihi nec alii, quod sciam, talem appendiculam in ossifragae aut ullius unquam avis oculo sano reperire contigit. Forsan TO £T7ot(yyt[icc visus tantum hebetudinem aliquam indicat; certo certius longe aliud fuit vitium oculi a Perrault in aquila observatum: Mem. pour servir a 1’hist. nat. des anim. T. II. p. 253. “Le trou de l’uvee etoit ferme par une membrane minee, dure, transparente”. Hanc enim membranam quasi pupillarem, morbosam fuisse, observante jam Oll. Tiedemanno Zoologie B. II. §. 52. non est quod dubites, cum Perrault ipse fateatur, hujus aquilae oculum coecum fuisse.
6) Haller oper. minor Tom. III. p. 235. de aquilae et anseris oculo scripsit: nervum opticum valde interius insertum esse, cum tamen in omnibus avibus, quas incidi, manifesto exterius insertum vidi;, dextrum oculum nimirum pro sinistro des-