Cranium puellae hujus Tyroliensis formae pulchritudine et symmetrica concinnitate, ossium insigni subtilitate atque eburnea quasi substantia, ini* primis autem cavitatis cerebri amplitudine, ratione partium facialium habita, crania multa feminea, comparatione a me instituta, magnopere antecellebat.
In omni quamvis formosissimo etiam capite latus dextrum a sinistro aliquantum differre solet, eamque differentiam eo magis ad archetypum nostrum in icone fideliter tradere studui, quo saepius in cranio minus sym- metrico in parte anteriore unius lateris cum alterius lateris parte posteriori ei correspondenti harmoniam vel aequilibrium quoddam exinde natum manifesto observaverant Ita exempli gratia cellulas ethmoidales dextras numerosiores et spatiosiores sinistrisj sinum e contrario sphoenoidalem sinistrum ampliorem dextro j parique modo hemisphaerium cerebri dextrum versus occiput amplius sinistro, hemisphaerium vero sinistrum versus tempora prominentius altero, in figura nostra reperies.
Imprimis quoque gyrorum et sulcorum cerebri in ambobus lateribus diversitatem notabilem cernere licet, quae quidem minus in superficie externa observanda in sectionibus tamen cerebri tam conspicua semper apparet, ut non passim quin Vicq - d’Azyrii caeterum pulcherrimis iconibus sinuosi tates cerebri et varias corticis inflexiones ex uno latere, ad naturam forsan fideliter delineato > nimis symmetrice in alterum translatas suspicer.
Oculi denique humani singulas quasqüe partes tot tantisque clarissimorum auctorum operibus traditas describere supersedeo, quippe cum ea omnia, quae ad intelligendqm iconem nostram pertinent, in explicatione tabulae linearis exposuerim.