Ftaunlichen Belefenheit, nicht leicht ein merkwürdiges, ausgemachtes, anatomifches Factum zu entgehen pflegte, felbft in der neulten Ausgabe feiner großen Phyfiologie vom Iahr 1778 von den vaßs lymphaticis neruorum gänzlich fchweigt.
Jedoch findet Geh in den Elementis Phy- ßologiae Lib. X. Sect. VIII. §. XXX. folgende Stelle: Gl. Phyfiologi ante nos vias adfignaue- runt, quales in fanguinis itinere inuenimus* Alios fpiritus in venulas duxerunt quascunque p), et in lymphatica q) vafcula valuuloia refumi putunt, breuiori aut longiori ductu. Alios fpiritus credunt exhalare, et abire partim in cauas corporis humani membranas, ventriculum, in- tefiina, aut in glandulas r): partim omnino de papillis cutaneis exhalare et difperire s). ss]
p) In venas Gorter Chir. n. 777. Vieussens p. 124.
Lancis de cord, et aneur. p, go. Brescou de l’Epi*
lepf. p. ai. Per lienem potillimum. Mayow p. 377.
q) De la circulation des esprits animaux. Bartholin,
Targi rus. p. 216.
r) Gavet anat. febr. pag. 72. i
a)Ridley p. 15t. Gorter exerc. pag. 20. Perrault
de la circulation de la feve p. 29. Kinneir. p. 57* as) Die als Belege citirten Werke De la circulation des