Borbor. [foetid] flatus. Ructus. Borbor. flatus. sub ocul. sinist.
varus.
Nebula ob ocul. d. scribenti. Ructus, borbor. flatus.
auris d. susurrat,
pressio capitis [subinde?].
Ex nare sinist. sternutatio, oscitatio, auris
d. susurrat.
Sp. puls. varius, calent pedes, flatus. oscitatio, bin
unlustig
Pressio verticis, bin etwas schläfrich.
Habe bißher viel
[schweinefleisch] gegessen das scheint mich traurig
v mir ein träges blut
gemacht zu haben. bey dem vielen sitzen.
Gott hat ex natura naturali den
juden [?] [suellum] verbothen.
<28.1.1733>
d<ie>
Mercurii den 28 Jan.
Noctu bene dormivi nachdem hora XI. schlafen
gegangen surrexi*
hora VII. auris d.
susurrat, Kopff etwas tumm. Pandi-
culatio, superiores molares
stupent.
B. 18 1/2
Th. 30. Nordlufft. Coelum serenum. im Norden
etliche wolcken
schwartz ut solent esse von
Norden.
Egessi faeces subspiss. et subten. luteas non adeo
multas.
flatus. pressio aliqva in lumbis. Larynx
paulul<um> asper.
Jst etwas [schimpfiges] v
[haemorrhagisches] wesen dahinter nam
congestio fit ad caput major ob
meditandum v. bekümmernüß.
Mucus ex inf. & lar. pulposus. Ructus.
Borbor. Kopff
etwas tumm. Crepitus artuum motorum. Pressio frontis.
Calent extima. Ructus, pressio faucium, mucus ex inf &
lar.
[Synd.] [sondershausin?] hatte Gliederreißen war [versehret] biß auff das*
letzte, hatt D.
Büttner, adhibebat Gladbach v. v. d. [Lehr,]
it<em> D. Sultzer von durlach, schlug Milch Cur vor,
tranck 6
wochen nichts alß Milch, optime convaluit, ist jetzt
sehr
leicht, movirt sich mehr alß vorher. Forte per [se]
[consumto] [der]
Vorrath convaluit aegra. Lac adhibitum vor die
lange weile. das hats gethan
gehabt v. die spasmos relaxirt.
Nusquam magis [dominantur] in causis
[fallaci?] atque in
Medicina.
Pressio axill. sinist. flatus [foetid.]
pitzeln in urethra. bin nicht
aufgeweckt impatiens. Flatus [foetid]
Ructus. Mucus ex
inf. & larynge pulposus. Pressio in ano bey dem
anziehen.
Frigent manus pressio frontis, stehe im hembd v schreibe.
Mane adivi Diest. it<em> ad [Bruckner] ad Gros etc
it<em> zu [Gentzel] v. den
übrigen [glasern]
[um einen] 12.13.14 [?sigen] [Recipienten]* vor D. Reich zu kaufen.
[Gentzel] narrabat sein Meister bey
Nordhaußen habe einmal Kupfer nicht
in fluß bringen könne, ein schmied
sagte ihm er solle es machen wie [der/die]
schlosser bey dem löthen v. leim
hinzuthun, da that [es] [?] gleich.
Vidit Recipienten [gense/grose] mit
[thü*gen] [neben] die zugestopfft werden.
daß man was in die [?is] hinein
lassen v. herauß lassen kan.
Glas hütte zu [al?rode] ist gut glas,
it<em> zu fulda oben. Zu [al?rode]
est
[terra] [?ialis], glas ist gelb aber gut.
- Die
[Ergänzungen des Schreibers]
* bin etwas traurig
& irascibilis à levi [ho?] mor-
[bulo,] bey großen
kan sich
einer fast
gar nicht finden,
muß es [außtoben]
lassen, dann
kommt
wieder hervor
was vorher herauß-
geleuchtet hat.
[Elucet] [?] [hetero?] [?]
[?]
* Hysterica
[Editorische Anmerkungen]
* Vgl. Adelung, Grammatisch-kritisches Wörterbuch der Hochdeutschen Mundart, Band 3. Leipzig 1798, S. 1010: " Der Recipiếnt, des -en, plur. die -en, aus dem Lat. recipiens, in der Chymie, dasjenige Gefäß, welches die in der Retorte, der Destillir-Blase u.s.f. übergetriebenen Körper aufnimmt; die Vorlage."