lil!
136
LIBER III. SECT. V. n.
gare non dubito» Multo minus Vesaltus y) , e duabus radici
bus invicem diß antibus utrinque enafei par tertium (quintum no
ftrum) dicens, eas innuit; etenim quartum noftrum par et quinti partem conjunxit. Neque Vieussenius, interdum par noftrum, dicens, juxta ipfam originem in duos truncos divif um , craffa meninge invefliri , inventor haberi poteft: ejus enim verba Wi l l 1 s 1 1 affertis z) fimillima, dicentis, truncum quintiflatirn dirimi induos rapios; fnnplici autem trunco e ponte prodieps pingitiif: quocirca arbitror Vieussen r um indicare voluiffe, ex ipfa origine in duos ramos divifum hoc par effe. Neque Ravius, Willisio forte u fu s, duplici illum radice oriri, tradens, illas obfervaffe videtur; tota enim ejus nevrologia a ) vix fubtiliorem inciforem prodit. In Cowperi, Willisii, Duverney, Ruyschii etHALLERi tabulis bafeos enbephali, quas figilla- tim fupra *) recenfui, nullam hujus portionis habitam effe rationem, ipfe annotavit 111 . Wrisberg b~). Vidit eam quidem Neubauer d), fed quo minus ipfi tribui poftit in duas portiones feparatio, ipfius verba obftant; fibras enim, inquit, eius fae -
piffme in unum , rarius in duos vel plures fafciculos compingi ; in
quo caeterum confentire videtur Meckel 10 d), faepius in unum truncum colligi , dicenti.
In
y) Epitome de C. H. fabrica cap. *) pag. ag. 29»
V. edit. Alb.B-oerh. p. 592. h) Commenc. cit. p»7. not. e»
z ) in explic. fig. 2. HH, quae ba- c ) 1. c. p. 20. confer, quae pag,
fin ovinam fiftit. 134. not. q) diximus.
a ) annexa B. S» Valentini d) diff. cit. in fine § f XXI. Theatro zootomico.
\
j
1