Qj inta.Dies: De Animaubvs. 175
ibiq; in ara deponit: Haec elTe allegorica, & tin&uraeiam diftze parallela,fatis apparet.Cumqj naturae ipfi non conueniant,nec rationi,nec experientiae correlpondeant, aucm nouam ex oflibus alterius cora- bufbe oriri polle, aut eam , vtfe comburat, .nidum deportare in certae alicuiusvrbisaram: multi fagacioresj etiam antiquorum, ea in dubium vocarunt, aut aliter interpretati funt: Si vnica faltem ellin orbe, quomodo ea Romam allata fuit Claudijtempore; &nihilomi- nusfe propagauit ? Anin eoextindlaeft generatio; an vero is dimif- Itisin Arabiam ad fpeciem fuam conleruandam, fi modo Ipecies rn vnoindiuiduo conflare dicendaeft: Tacitus mille quadringcntos& fexaginta vnumannosinteriiciaitinrer patrem & filium alites, &re- gnantein dEgypto Selo ftride primum,poli Amafide, dein Ptolemaeo tertio, demum Tiberio Romano Caelare apparuifie; cum vero temporis inter hos fingulosinterflitium non conueniat; Fnde,inquit,nonnulli fatfum hunc Phoenicem , neque Arabum e terris credidere, nihitfa vfurpa- uijfeexbis,qudvem memoriafirmauit. De Phoenice ficOuid.lib.15.Me- tamorph.
Vna ett, qua reparet fe^ ipfa refeminet , ales,
Ajfjrij Phoenica vocant, necfruge , nec herbis ,
Sed thuris lackrymis,& fucco viuit amomi, &(•
De eodem Virgilius, vbi de animalium aetatibus loquitor:
Alipedem ceruum coruus ter vincit ; at illum Multiplicat nouies Phcentx reparabilis ales.
Suntpraeterea aliae volucresphoeniceum colorem habentes, vrpo- rePhosnicopterus,rubrispennis^cuius linguam praecipui faporisefle docuit Apitius: Phoenicurus, rubra cauda, quae vocatur Erythacus hyeme: Porphyrio, roftro, & cruribus praelongis & rubentibus > quat auiumfola morfu bibit: Omnem cibum aqua tingit, quem pede ad roftrum,veluti manu,porrigit.
SABA.
Hucufque latis in quaerendo audacula vila, locum concedo alteri.
HYRAMVS.
Reftentexanimalibuspffces, inle&a, Sc, vermes; ex quibus quadam ad Chymiam transferuntur,pro qu3cllione,^«iil/fr,quaedam pro
qase-